تمام هستی من - سکوت ...

رفت حاجی به طواف کعبه و باز آمد ما به قربان تو رفتیم و همان جا ماندیم


	سکوت ... دلتنگی های آدمی را باد ترانه می خواند رویا هایش را آسمان نادیده می گیرد و هر قطره اشکی به برفی نریخته می ماند سکوت سرشار از ناگفته هاست \|+\| نوشته شده توسط عسل در جمعه بیست و سوم آذر 1386 \|